ЗАРВОД

Таърихи матбуоти тоҷик: Аз Бухоро то Душанбе

Нусхае аз "Бухорои Шариф", нахустин рӯзномаи тоҷикӣ

Аз оғози журналистикаи тоҷик наваду нӯҳ сол сипарӣ гардид. 11 март рӯзноманигорони тоҷик иди касбии худро таҷлил менамоянд.

Ин сана соли 1996 ба ифтихори нашри «Бухорои шариф», нахустин рӯзномаи хусусии тоҷикӣ дар Аморати Бухоро рӯзи ҷашни аҳли матбуоти тоҷик муқаррар гардид . Таҷлили ин сана дар кишвар дар соли 1996 ба расмият даромадааст.

Ҳамонгунае, ки фарзанд то охири умри худ, падару модар, хоҳару бародар ва пайвандони хеш ёд мекунад, барои журналистони тоҷик низ ин рӯз рӯзи пуршарафу пурифтихор ва масъулиятнок ба ҳисоб меравад.

(далее…)

Published in:

Матбуоти тоҷик

on 20/02/2011 at 12:11 пп Добавить комментарий

М.Аҳмадалӣ: “Тарҷумонӣ масъулият аст”

Дар Тоҷикистон донишгоҳу донишкадаҳои зиёде мутахассиси соҳаи тарҷумонӣ омода мекунанд.

Тарҷума ё баргардонии асарҳои хориҷӣ ба забони тоҷикӣ ва ё ҳар забоне дигар маҳорат, забондонӣ, малака ва ҷаҳонбиниро тақозо мекунад.

Аммо имрӯз тарҷумонҳои мо, то куҷо асарҳои ҷолибу диққатро ба хонандагони худ пешниҳод мекунанд. Дар ин бора ва масоили дигари марбут ба кори тарҷумонӣ бо Маъмуралии Аҳмадалӣ, яке аз тарҷумонҳои ҷавон, сӯҳбате доштем… (далее…)

Published in:

Сӯҳбатҳо

on 20/02/2011 at 11:58 дп Добавить комментарий

Чаро 23- феврал рӯзи истироҳат эълон намешавад?

Ҳамсола рӯзи Артиши Миллиро дар майдони Исмоили Сомонӣ бо ширкати афсарони Горнизони шаҳри Душанбе, бо роҳбарии Вазири мудофиаи ҷумҳурии Тоҷикистон Шералӣ Хайруллоев ва бо ҳамроҳии президенти кишвар Эмомалӣ Раҳмон ин рӯзи бошукӯҳро ҷашн мегирем.

Аммо бархеи ҷавонон ба бонувон рашку ҳасуд мебаранд, ки чаро маҳз 8- уми март, барои занҳо истироҳат эълон карда мешаваду барои мардҳо рӯзи 23- феврал чунин рӯз буда наметавонад.

Ба андешаи як ҷавони тоҷик ном Нозим, чунин менамояд, ки имрӯз мо барои занҳо имтиёз медиҳем, зеро онҳо модарону хоҳарони ҳамаи мост. Барои ҳамин мехоҳам барои бонувон ва хоҳарони худ, меҳрубони намоем.

(далее…)

Published in:

Артиш

on 20/02/2011 at 11:45 дп Добавить комментарий

Писар ё духтар: Мушкили “нав”-и асри ХХI

“Таваллуди духтарро қабул надорам ва ман мехоҳам, ки барои ҳамеша писар дошта бошам. Марди беписар ба кӣ даркор?”. Ин андешаи ман нест. Андешаи як ҳамсоли ман аст, ки чунин мепиндорад ва дидгоҳаш аз ин фаротар рафта наметавонад.

Ҳарчанд дар саҳнаи қарни XXI ҳастем ва аз фазои ин асри навовариҳо ва тамаддуни мудерн сӯҳбат мекунем, вале ҳанӯз ҳам муносибату рафтори мо нисбат ба зану модари тоҷик тағйир накардааст. Ҳанӯз ҳам мо аз ин муштипарон чизеро тақозо мекунем, ки шудан ва ё нашуданаш аз онҳо бастагии зич надорад.

Бубинед, вақте зан духтар таваллуд кунад, мард хашмгин мешавад ва ба сӯйи зан санги маломат мепартояд, ки барояш бояд писар таваллуд мекард, чаро накард.

(далее…)

Published in: